Όλοι έχουμε ένα εγώ
Την πτυχή του εαυτού μας που ασχολείται με την αυτο-εικόνα, την αυτοεκτίμηση και την αυτο-σημασία.
Το εγώ ασχολείται με τον «εαυτό», όλα τα πράγματα που βάζουμε μετά τη δήλωση «είμαι».
Είναι συνηθισμένο να βλέπουμε το εγώ να μιλάει με αρνητικές δηλώσεις και μπορούμε να δούμε από τον ορισμό για αυτό που μπορεί να είναι.
Μπορούμε να ταυτιστούμε υπερβολικά με το εγώ και να γίνουμε αλαζονικοί, αγνοούμενοι και εγωιστές.
Ωστόσο, υπάρχει μια άλλη πλευρά του εγώ που δεν μιλάει τόσο πολύ.
Το εγώ είναι ένα ουσιαστικό μέρος της ανθρώπινης ζωής, εξελίσσεται κατά τη διάρκεια της παιδικής μας ηλικίας (και περαιτέρω στην ενηλικίωση) καθώς καταλαβαίνουμε τη θέση μας στον κόσμο.
Το εγώ μας επιτρέπει να κάνουμε διάκριση μεταξύ μας και άλλων, αυτό μπορεί να είναι θετικό. Γνωρίζοντας ποιος και τι είμαστε είναι το πώς θα περιηγηθούμε στην καθημερινή ζωή.
Φανταστείτε να μην ξέρετε ποιο ήταν το όνομά σας, την εθνικότητά σας, την ηλικία σας, τις αξίες και τα ήθη σας, Θα ήταν αδύνατο χωρίς ταυτότητα να ζούσατε σε αυτόν τον κόσμο.
Πνευματικό εγώ
Αυτό μπορεί να ακούγεται σαν μια αντίφαση σε όρους, και σε κάποιο επίπεδο είναι, αλλά είναι εκεί όπου το εγώ επιλέγει την πνευματική μας συνειδητοποίηση και το χρησιμοποιεί ως έναν άλλο τρόπο να βάλουμε τον εαυτό μας πάνω από τους άλλους.
Το πνευματικό εγώ είναι μια πολύ κοινή εμπειρία στα αρχικά στάδια του πνευματικού μας ταξιδιού, αλλά μπορεί επίσης να φανεί σε οποιοδήποτε στάδιο.
Ξαφνικά έρχεστε σε αυτήν τη νέα συνειδητοποίηση, σε αυτήν την υψηλότερη συνειδητοποίηση.
Είναι κατανοητό να θέλεις να ξυπνάς τους ανθρώπους όταν νιώθεις ότι έχεις πρόσβαση σε σημαντικές πληροφορίες που δεν έχουν.
Βλέπετε ξαφνικά την ψευδαίσθηση, τα ψέματα και την εξαπάτηση στον κόσμο και θέλετε να τα αλλάξετε.
Ωστόσο, αυτό δεν είναι δουλειά μας.
Μπορούμε να διδάξουμε τους ανθρώπους, μπορούμε να ους βοηθήσουμε, μπορούμε να φυτέψουμε σπόρους, αλλά η αφύπνιση είναι κάτι που κάθε άτομο πρέπει να επιλέξει για τον εαυτό του.
Κανένας λόγος δεν θα αναγκάσει κάποιον να αφυπνιστεί.
Το πνευματικό εγώ είναι ουσιαστικά αυτό που συμβαίνει όταν αρχίζουμε να βλέπουμε τους εαυτούς μας ως σαφώς διαφορετικούς, επειδή βλέπουμε τους εαυτούς μας ως πνευματική επίγνωση.
Σε μια προσπάθεια να προστατέψουμε τις πνευματικές μας πεποιθήσεις, χωρίζούμε τους εαυτούς μας από άλλους ανθρώπους.
Το πνευματικό εγώ συχνά συμβαίνει επειδή δεν έχουμε μια θεμελιωμένη πνευματική πρακτική.
Δεν ξέρουμε πώς να γειωθούμε στο σώμα, να προστατεύσουμε την ενέργειά μας ή να αντιμετωπίσουμε αρνητικές εμπειρίες και συναισθήματα όταν εμφανιστούν.
Παίρνουμε την πνευματική ετικέτα αλλά πετάμε την ανθρώπινη ετικέτα μας.
Αίσθηση ανωτερότητας
Η πρώτη πτυχή του πνευματικού εγώ, είναι μια αίσθηση ανωτερότητας, ειδικά η ιδέα ότι το να είσαι «πνευματικός» σημαίνει ότι είσαι πάνω από όλους.
Ο κόσμος δεν χωρίζεται σε άγρυπνους και κοιμισμένους ανθρώπους, η συνείδηση δεν είναι τόσο εύκολο να κατηγοριοποιηθεί έτσι.
Ως άνθρωποι που θεωρούμε τον εαυτό μας πνευματικό υπάρχει μια τάση να ορίζουμε τον εαυτό μας σε αντίθεση με τους άλλους.
Στο βαθμό που αυτό είναι κατανοητό, η χρήση ετικετών είναι μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας και η εύρεση ομάδων με τις οποίες αντηχούμε είναι σημαντική.
Ωστόσο, τις περισσότερες φορές δεν μπορούμε να καταλάβουμε το επίπεδο συνείδησης κάποιου μόνο κοιτάζοντας τον ή ακόμα και παρατηρώντας τις συμπεριφορές τους.
Δεν θα χωρέσουν όλοι στα πνευματικά αρχέτυπα που έχουμε στο μυαλό μας.
Και πολλοί άλλοι μπορούν να γνωρίζουν πολύ καλά χωρίς να χρειάζεται να ακολουθήσουν μια καθορισμένη πνευματική πορεία.
Μερικοί από τους πιο ευαίσθητους ανθρώπους, δεν θεωρούν τον εαυτό τους πνευματικό.
Αλλά είναι οι ξένοι, οι γονείς,οι φίλοι και οι δάσκαλοι που ανυψώνουν την ευαισθητοποίηση τους με τους δικούς τους τρόπους.
Ίσως πιστεύουμε ότι είμαστε καλύτεροι από τους άλλους γιατί διαθέτουμε ορισμένες γνώσεις που οι άλλοι δεν κατέχουν.
Μπορεί να πιστεύουμε ότι είμαστε καλύτεροι από εκείνους που δεν διαλογίζονται, κάνουν γιόγκα ή προσεύχονται.
Ίσως πιστεύουμε ότι είμαστε καλύτεροι από εκείνους που δεν αντιλαμβάνονται την παγκόσμια συνείδηση.
Έλλειψη ενσυναίσθησης
Η δεύτερη βασική πτυχή του πνευματικού εγώ είναι η έλλειψη ενσυναίσθησης.
Αυτή η έλλειψη ενσυναίσθησης συχνά εκδηλώνεται και ως έλλειψη ευθύνης.
Όταν κάποιος με ισχυρό πνευματικό εγώ κάνει λάθος σε κάποιον, μπορεί εύκολα να χρησιμοποιήσει πνευματικές έννοιες και ορολογία για να αποφύγει κάθε ευθύνη.
Αντί να παραδεχτούν τα λάθη τους, ή να ζητούν συγγνώμη, όλα μπορούν να χαρακτηριστούν ως προβολή ή έλλειψη συνειδητοποίησης.
Αν αντιληφθείτε τον εαυτό σας σε υψηλότερο επίπεδο σημαίνει ότι είστε πάνω από την κριτική, τα αδικήματα ή την ευθύνη.
Το πνευματικό εγώ μπορεί επίσης να εκδηλωθεί ευρύτερα με τη μορφή πνευματικής παράκαμψης ή απόδρασης.
Εδώ θεωρούμε το πνευματικό πάνω από το φυσικό, ή ακόμη και ότι αυτά είναι δύο εντελώς ξεχωριστά επίπεδα ύπαρξης.
Αντιμετωπίζοντας το πνευματικό εγώ
Το εγώ είναι ένα δύσκολο πράγμα, συχνά λειτουργεί με ύπουλους τρόπους.
Όλοι έχουμε ένα εγώ που κουβαλάμε καθημερινά.
Δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από το εγώ ή να απαλλαγούμε από το εγώ, αλλά μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε περισσότερο το εγώ και να μην το αφήσουμε να κυβερνήσει τη ζωή μας.
Σε άλλο επίπεδο, το εγώ λειτουργεί ως τρόπος για να μας κρατήσει ασφαλείς.
Μας επιτρέπει να γνωρίζουμε από πού ξεκινάει και τελειώνει ένα άλλο άτομο.
Μπορείτε να αντιμετωπίσετε το πνευματικό εγώ με μερικές απλές ερωτήσεις
Με ποιο τρόπο γίνεται η πνευματική μου πρακτική εγωιστική;
Πού με χωρίζει η πνευματικότητα από τους συνανθρώπους μου;
Πώς με βοηθά ή με εμποδίζει η ετικέτα «πνευματική»;
Ο απώτερος στόχος του εγώ εργασίας δεν είναι να εξαλείψετε το εγώ σας, αλλά μάλλον να το ενσωματώσετε καλύτερα ως μέρος του συνόλου σας.
Κατά την ενσωμάτωση του εγώ, είναι σύνηθες να αισθάνεστε ακόμη πιο συνδεδεμένοι με το πνεύμα σας.
![](http://harmonyspiritualhealing.gr/wp-content/uploads/2020/11/LOGO-SMALL-300x165.png)